5 Comments

  1. 1

    سالار عبدالمحمّدیان

    صابری نماینده ی گرایشی در تئاتر ماست که بسیار ویژه ی ماست و دیگران نداشته اند و بسیاری نپسندیده اند . . . ولو بسیارانی دیگر دوستش می داشته اند. و این علاقه از هفت قرن ادبیات پارسی می آمده است. گرایشی که نمایش پارسی در آغازش با ترجمه های قرچه داغی از آخوندزاده و با آثار میرزا آقا تبریزی به ستیز با آن زاده بود.

    بسیار به جا است که صابری را هم بشناسیم و او را در ستایشی که نثار روشنفکری دهه چهل می کنیم «حذف» نکنیم و حذف نکردن کار شایسته ای است که آقای دهباشی از پس آن برآمده.

    صابری نیز همانند بیضایی، رادی، ساعدی، نصیریان (در سیزده نمایش بی نظیری که نوشته)، سمندریان و کامیابی مسک وجهی از دانش و صحنه ی تئاتر را در ایران پیش برده است و شایسته ی ستایش است؛ ولو چپ و راست دهه ی پنجاه مخالف کارش باشند، چنان که مخالف کار آن دیگران بوده اند.

  2. 2

    محي‌الدين

    پری صابری نماد تئاتری است که جز در مواردی خاص مخاطبی خاص با خود دارد. به قول بزرگی در عصر ما دیگر تنها اهالی تئاتر هستند که به آن توجه می‌کنند:” در سالن های تئاتر جز خود اهل تئاتر و روشنفکرانی که لابه لای کهنه ها و عتیقه ها در جست و جوی حسّ نوستالژی هستند، دیگر باقی نمانده است. روشنفکر مآبان، یعنی آنان که تنها آنچه را که نمی‌فهمد تحسین و تقدیس می‌کنند و از هر آنچه آنان را به خود مشغول کند به عالم « پیچیدگی و انتزاع » می‌گریزند، اکنون روی به تئاتر آورده اند.” و پری صابری یکی از مسببین این پدیده شبهه روشنفکری مردابی است. آنگاه که از اسطوره‌های راستین ایران وا می‌ماند و به پناه رستم واسفندیار و فروخ و سهراب می‌افتد.
    صندلی های تئاتر هیچگاه جایی برای مردم کوچه و بازار نداشته است. البته این فرض زمانی است که سالن‌های تئاتر لاله زار و نمایش های آئینی را جدا کنیم. این دو همیشه مخاطب مردمی‌ خودشان را داشته‌اند، دلیلش هم روشن است، چرا که مردم با مفاهیم آنها و با نوع روایت‌گریشان و محتوای حرف‌هایشان مانوس‌ هستند و با آنها زندگی کرده‌اند.

  3. 3

    اسد مشرف زاده

    باادای احترام به جناب دهباشی عزیزوسپاس ازاین همه تلاش در جهت معرفی واعتلای هنر وفرهنگ این کهن سرزمین.ستایش از صابری ستایش از همه هنرمتدانی است که که باهمه مشکلات سرفراز واستوار به هنر وفرهنگ این سرزمین غنا بخشیده اند.شادمانه زیستن آرزوی من برای شما وهمه فرهیختگان وهنرمندان این کهن دیار پربار است.مطلب بسیار جالب را دروبم گزارده ودر صفحه ام بازنشرنموده ام

  4. 4

    آشيل يوسفي

    آقای دهباشی گرامی؛
    وجود شریف تان ،دراین دوران حراج بی دریغ وجدانها ،
    موهبتی بس سترگ ،درحق ملت بزرگ ایران است .
    درمقام یکی ازفرزندان کوچکِ ملّتِ بزرگ ایران ، از زحماتِ ارزشمندتان سپاسگزاری می نمایم .

  5. 5

    اميد آثار

    اى کاش روزى ایشان خاطراتشان را از پدرشان عباس صابرى بیان کنند.پیشنهاد مى کنم جناب دهباشى براى ثبت در تاریخ در این باره مصاحبه اى با ایشان انجام دهند.به ایشان لقب کیم فیلبى ایرانى داده اند و در پاریس ظاهراً در پوشش تاجر فرش مشغول بوده اند.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2016 Developed By Nasour Naghipour