2 Comments

  1. 1

    بهروز

    من نخستین بار در سال ۱۳۶۴ خورشیدی با نام و نشان استاد زریاب آشنا شدم . و اولین بار او را از نوشته زیبایش زیر نام ” خوشه ها ی انگور و بیت های مثنوی ” که در مورد جاودان یاد محمدطاهر بدخشی نوشته بودند ، بیشتر شناختم . استاد خدمت زیادی به ادبیات فارسی دری نموده اند و خوبست که نامشان به خط زرین در تاریخ ادبیات و سیاست و فرهنگ ثبت است . من برگزاری شب رهنورد زریاب را برای پارسیان جهان تهنیت میگویم و از قدرشناس اساتید ایرانی ابراز شکران میکنم. عمر همه تان دراز باد و زنده و رو به توسعه باد زبان شیرین فارسی عبدالحفیظ بهروز

  2. 2

    اسد مشرف زاده

    باسلام وسپاس فراوان.نشست جالبی بود ودرجهتی توام باغم وشادی ، از آن نظر که حتی مردم افغانستان تا نمایش فبلم ،زبان مارا نمیدانستد وحالیه هم غرب تمایلی به گسترش زبان پارسی درآنچا ندارد .وشادی آفرین آنکه باهمه کارشکنی ها ، به همت این عزیزان وغنای زبان پارسی ، گسترش فرهنگی مااجتناب ناپذیراست.بادرود وبدرود

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2016 Developed By Nasour Naghipour